'Koninklijk' suikerglazuur?

Royal Icing is mij inmiddels heel bekend, maar ik kan me voorstellen dat mensen de term niet kennen en zich afvragen waarom suikerglazuur deze koninklijke titel mag dragen. Het antwoord is; omdat het gebruikt werd voor de bruidstaart van koningin Victoria in 1840. Zij hield van extravagante, rijk versierde grote decoraties (de taart had een omtrek van 2,75 meter en woog rond de 135 kilo). Gewoon suikerglazuur was hier niet geschikt voor en er werd gezocht naar sterkere alternatieven. Ze kwamen uit op icing gemaakt van eiwit, suiker en citroen. Dit mengsel was hard genoeg voor alle geornamenteerde versieringen die koningin Victoria zo prachtig vond. De icing kreeg hierdoor de eer voortaan als "royal icing" door het leven te mogen gaan. Deze rijk versierde taarten waren een teken van rijkdom en werd dus graag geserveerd in de hogere kringen. Inmiddels is het allang niet meer alleen een koninklijke aangelegenheid en mag ik hopelijk bijdragen aan de bekendheid van dit oh zo fijne product!

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0